Look who is walking!

Sorry sorry sorry voor de lange radiostilte. Ondergetekende was op vakantie (heerlijk gehad in Albanie, een aanrader!) Ondertussen stond het leven in Amersfoort niet stil. Marjan kreeg, vakantie of niet, elke dag bezoek. Met name oude vriendschappen blijken goud waard!
Hard geoefend werd er ook. En zo kreeg ik bij thuiskomst het jubelende bericht: Ze heeft vandaag los (aan de hand) gelopen! Fotos en filmpjes via whatsapp lieten steeds vooruitgang zien. 

Ook bij de logo wordt hard gewerkt. Haar mond gaat nog wel eens scheef bij het lachen (en 1 oog doet niet helemaal mee), maar als ze praat ziet haar gezicht er al mooi symetrisch uit.

Toen ik terugkwam van vakantie, was Suzan net vertrokken, en ook Harry ging een paar dagen fietsen met wat vrienden. Tijd dus om in het huis van Suus en Alex te trekken om een paar dagen quality time met Marjan te hebben. Dankzij de fysiotherapeute die me leerde hoe Marjan veilig de auto in kon, konden we een avondje naar huis en hebben we heerlijk Indisch gegeten!

Wat me ook opvalt, is dat ze zich beter lijkt te kunnen concentreren. Ze is inmiddels weer met een dik boek begonnen, dat na een paar dagen bijna uit is.
Dinsdag was het maandelijkse MDO, het multi disciplinaire overleg. Uitkomst: over een week of vier zijn ze uitbehandeld! Betekent dat dat ze dan weer alles kan? Nee, helaas niet. Maar verder oefenen kan dan ook thuis. Sommige dingen zullen wellicht nooit meer kunnen. De twee dingen die ze waarschijnlijk het meest zal missen zijn golfen en zelf autorijden. Nu gaan we op zoek naar een ander huis. Met aanpassingen in huis zou Marjan ook weer naar Zaltbommel kunnen, maar dat is vooral ver weg voor de kinderen. En mocht er met een van beiden in de toekomst iets gebeuren, dan zit je daar te ver weg en moet je alsnog verhuizen. Bovendien keken ze al langere tijd rond naar iets nieuws richting Amersfoort. 
De jacht is geopend, volgende week vrijdag gaan we appartementen bezichtigen, en Marjan gaat gewoon mee!

She walks!
Sorry for the long silence on the site, I was on vacation... (Albania is gorgeous, by the way).
Marjan kept going, though. And the results are amazing. She walks (not alone yet, but with somebody next to her) with a rollator and last week even by herself, just holding the hand of her granddaughter Heleen! We are so proud of her. She is making huge progress on all levels: walking, going potty almost by herself, reading books again, much more symetrical face, more emotions, etc. We had our monthly meeting with the doctor and representative of the nurses/speech and physio therapists, and they told us she might be released in as little as 4 weeks...! After that, she will still need all the therapy, but in her own home. Speaking of which, we are going to find a new home, as Zaltbommel is just too far away from the daughters. What if anything would happen again, or to Harry? So... the house hunting has started, beginning next week. And Marjan will join us, as she has learned to get into a car (and we can fold her wheelchair!). Will be continued.