Back online!

Het is al weer even geleden dat we dit dagboek bijgewerkt hebben. Maar zo gaat het in de revalidatie: het ene moment gebeurt er van alles, dan lijkt het weer een tijdje stil te staan. Vooral als je er dicht bij betrokken bent, zie je soms de vooruitgang haast niet meer. Maar dan komt er gelukkig weer iemand op bezoek die alleen in week 1 of 2 geweest was, en die is dan verrukt van de progressie: "Wat een verschil! Ze is veel helderder, haar oogopslag is niet meer zo star, ze maakt grapjes (moet soms wel even tot je doordringen, aangezien Marjans gezicht niet mee-lacht), en begint langzaam maar zeker ook weer meer interesse te krijgen in haar iPad, telefoon en de wereld buiten Birkhoven. Ze zat vandaag zelf haar mail door te nemen!"

Niet iedereen vindt het even gemakkelijk om op bezoek te gaan bij iemand in een verpleeghuis. ("Sorry, Birkhoven is wel een verpleeghuis, maar dit is de revalidatie-afdeling, heel wat anders!", aldus de verpleegkundige daar). Des te leuker is het als er opeens iemand spontaan besluit langs te gaan: zoals Hein Haye, die opeens op bezoek kwam!


Ondertussen wordt er ook gewoon hard gewerkt. "Ik kom nauwelijks aan een boek toe", verzuchtte Marjan. Zonder pardon werd er geoefend: eerst door de fysio- en ergotherapeut, vervolgens door de logopediste, en toen kwamen de dochters op bezoek en wilden vooruitgang filmen (zie hieronder) en de hersens prikkelen ("Hup mam, niets 'ik ben lui', we gaan nu eens proberen of je alles nog kan vinden op je iPad"). Resultaat tot dusverre: steeds meer beweging in de hand en vooral ook in haar been, en opeens verschillende keren per dag mijn moeder aan de telefoon! 

Time for another update. Things seem to happen so slowly when you visit Marjan several times a week, like we do. But then she gets a visitor who hasn't seen her in a while (maybe only back in the hospital), and such a person is always surprised how much better Marjan is doing. It's getting a lot easier to talk with her, although she still has little facial expression. Which makes it quite difficult to get it when she makes a joke. Talking about pokerface!
Today she finally got herself to check her own email again. She wrote her first line back, which was hard (so don't expect capitals, question marks etc, as they are more difficult to type with one hand only). But she IS getting there! Her hand and leg/foot are also progressing, look for yourself!