vrijdag 21 juni 2013

Wiebelig op de benen

Ooit hield ik een blog bij over de belevenissen van mijn gezin in Amerika, waar we destijds woonden. Vrolijke berichten, met spannende en leuke avonturen die we meemaakten.
Dit blog is anders. Je hoopt dat je steeds vooruitgang kan laten zien, steeds een positief bericht. De werkelijkheid is echter niet altijd zo, al ziet het er op de fotos al snel aardig uit. De eerste en grootste klap was natuurlijk de bloeding, die na ruim 10 dagen onverwacht volgde op het infarct. Maar ook nu nog is het soms slikken. Denk je dat het best goed gaat (ze gaat echt elke dag vooruit!), krijg je bij het eerste gesprek met de arts en fysiotherapeut te horen, dat we er rekening mee moeten houden dat Marjans linkerarm waarschijnlijk ernstig gehandicapt zal blijven. Haar been kan nog wel heel wat vooruitgang boeken, maar of ze ooit weer gaat lopen, is nog maar de vraag. Het gaat in ieder geval moeilijk worden, met maar 1 arm kun je ook moeilijk trainen achter bijvoorbeeld een rollator.

Voorlopig traint Marjan echter dapper door, 4 tot 5x per week fysio, 4x ergotherapie, 4x logopedie. Haar armen en benen zijn door wekenlang liggen heel erg dun geworden. De spiermassa is volkomen verdwenen. Bovendien heeft ze nog een behoorlijke afwijking naar links, waardoor ze vaak scheef zit en ook staand is de balans nog niet echt je dat. Het leerdoel is leren om met behulp van 1 begeleider van bed naar rolstoel of van rolstoel naar gewone stoel te kunnen komen. Eerst maar leren om stevig op die beentjes te staan, voorlopig tijdens de oefening nog met een brace om haar been om te voorkomen dat die inzakt. Op de foto lijkt het meer dan het is, daarom hierbij een filmpje.


Most blogs tell happy stories, and at the start I hoped to described Marjans road to recovery. I kind of knew that road would be bumpy, but didnt anticipate that would hurt...
Marjan is progressing almost every week, really. But still, the doctors had to warn us, they are afraid her arm will stay severely handicapped. And they doubt if she will be able to walk again, or live on her own with Harry in Zaltbommel. They advised us to think about different ways of living. There are appartments for rent, where you can bring your own furniture, and live with your partner, but still get help to go to the bathroom or to have a shower if you need to. So... our next job is to find such a place. We may have to sell their home in Zaltbommel. 
But at the same time, things can happen, she has surprised the doctors before! So she tries to stand up, to learn how to get from her wheelchair to a regular chair. On a picture, it seems like she is doing great. The movie shows how hard it is for her to even stand straight. Keep fighting, mom!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten