Het gaat goed!

De voorzichtige weg omhoog wordt doorgezet. Marjan is steeds langer op zonder weg te zakken, zit ook weer regelmatig in de rolstoel. Ze heeft weer interesse in haar uiterlijk, we zorgen dat haar lippen niet uitdrogen met behulp van wat Labello, en mevrouw wil daarna graag weer wat lippenstift op. Haar kamergenoten variëren bijna steeds als we daar zijn, de een mag naar huis, de ander gaat ook tijdelijk naar een verpleeghuis. Ook zij zijn opgelucht te zien dat het beter gaat met Marjan. Het is ook wel een spiegel die hen voorgehouden wordt: zo slecht kan het gaan, maar je kan zelfs daarvan blijkbaar relatief snel weer opknappen.
Helaas is er nog geen beweging in arm/hand of been. Af en toe laat de fysiotherapeut Marjan (ondersteund) staan, maar een stapje zit er nog niet in. Dan staat ze te trillen op haar benen, zoals ze zelf zegt. Ze heeft overigens graag bezoek, dus aan degenen die dit lezen: schroom niet om Harry te bellen en een afspraak te maken!
Op zondag mag Suzan haar in de rolstoel mee naar beneden nemen, waar ze een ijsje kopen. In het restaurant is het nogal druk, en bovendien tocht het er, maar ze vinden een prima tafeltje in een hoekje bij de liften waar ze het ijsje verorberen. Best een onderneming, voor iemand die al dagen niet meer uit haar kamer geweest is!

May 31 - June 2

Every day now, Marjan is doing a little better. She asks for some lipstick, is more interested in her mail. Good signs. Her arm and leg are still not moving, but the fysiotherapist is working with her almost every day. Standing up (with help) makes her tremble on her legs. When Suzan arrives on Sunday, she is allowed to take Marjan downstairs to the restaurant to buy some ice cream and just be in a different environment. Quite a trip for someone who has spent the last days in one and the same room!