Om 10 uur hebben wij een gesprek met de neuroloog. De uitslag van de scan is dan al binnen. De neuroloog kijkt ernstig, ze zegt dat het er niet goed uitziet. De scan laat geen afname, maar juist een aanzienlijke toename van het bloed zien. Ze is erg bezorgd. Een toename van bloed kan ontstaan door een andere onderliggende oorzaak, zoals een tumor of een vasculaire malformatie (afwijking aan de vaten, soort kluwen van vaatjes). Ze gaan zo een MRI-scan maken om te kijken of daar iets op te zien valt.
Een tumor... alsof een infarct met een bloeding niet erg genoeg is! Toch hebben zowel Suzan als Andrea het gevoel dat dat het niet gaat zijn. Er is immers drie weken geleden, net voordat het infarct gebeurde, een scan van Marjans hoofd gemaakt waar niets op te zien was. Die tumor moet dan wel heel snel gegroeid zijn! We blijven wachten op de uitslag, wat eindeloos duurt. Er moet overlegd worden, de radioloog vindt dat het wel meevalt met de hoeveelheid bloed. Daarna wordt de scan voor de zekerheid nog naar een neuroloog-oncoloog in het UMC gestuurd.
In de tussentijd mogen we even bij Marjan, en we schrikken enorm. Ze is nauwelijks bij kennis, zakt steeds weg en is vrijwel onverstaanbaar als ze iets probeert te zeggen. We zien dat ze opgehaald wordt voor de MRI, maar als ze met bed en al weggereden wordt, heeft ze dat nauwelijks in de gaten.
Als de uitslag er eindelijk is, krijgen we die niet van de neuroloog, maar van de zaalarts. Het is geen tumor en geen vaatafwijking. En misschien valt het allemaal wel mee. Ehh... hoe kan het dan dat de neuroloog zo geschrokken was? Nou, dat kan komen doordat de eerste scan niet in ons ziekenhuis gemaakt was, dat is moeilijk vergelijkbaar. Hm, dat lijkt me sterk.
Een reden voor de toename van het bloed wordt niet gegeven. Ons lijkt het niet moeilijk: de bloedverdunners die Marjan tot de ochtend van 22 mei heeft gekregen, zitten nog in haar bloed. Dat maakt waarschijnlijk dat de bloeding nog steeds niet gestopt is, daarom gaat ze de afgelopen dagen alleen maar achteruit! Hopelijk, hopelijk gaat dat binnenkort verbeteren, het schijnt ongeveer een week te duren voordat die bloedverdunners uitgewerkt zijn.
We mogen nog heel even gedag zeggen, dit keer is ze iets meer bij. Hoeveel kan haar hoofd nog aan?
Monday May 27 is not a day to remember. Andrea and Suzan have an appointment with the neurologist. This lady tells them she is very concerned: the blood in Marjans head has increased this week. It might even be caused by a tumor or a vascular deformation. A MRI-scan shows no sign of either, thank goodness. More plausibel is the idea, that the blood thinners, that Marjan got until last Wednesday, are still working in her body, preventing the bleeding in her brain to stop. That's why she gets worse day by day. If so, she should get better soon, as those meds work for about a week after you stop taking them. For now, we were shocked to see how non-responsive she was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten