Niet voor- maar achteruit

Donderdag 23 mei

Andrea gaat weer naar Tiel, bang om wat ze daar aan kan treffen. Marjan ligt weer op dezelfde kamer als waar ze begon, op 6 mei. Stroke Unit, afdeling B4, kamer 406.

Het gaat niet goed, ze is steeds heel even wakker, en valt dan weer weg. Ze lijkt nog vermoeider dan afgelopen dinsdag. 's Middags komt Suus, 's avonds Harry.

Vrijdag 24 mei

 's Avonds komen Bert en Anja, die wel weten dat ze weer in Tiel ligt, maar niet helemaal hadden meegekregen dat dat kwam omdat ze nu een hersenbloeding eroverheen gekregen had. Ze schrikken enorm van wat ze aantreffen, hoe kan dit? Suzan praat hun 's avonds bij.

Zaterdag 25 mei

Suzan gaat met Emma naar het ziekenhuis. Er is goed en slecht nieuws. Het goede nieuws is, dat Marjan weer wat langer wakker was. Het slechte nieuws was, dat ze achteruit gaat. Haar linkerbeen, waarmee ze weliswaar niet kon lopen, maar waar wel nog volop kracht in zat, kan niets meer! De verpleging had het verschil nog niet opgemerkt. Raar, ze is weliswaar een paar dagen weg geweest, maar ze hebben haar status toch nog wel? Voorheen scoorde dat been een 5 (van 5) voor kracht! Haar hand lijkt ook minder krachtig...

Ook lijkt Marjan dingen te zien die er niet zijn: ze is ervan overtuigd dat Martijn vanmorgen op bezoek geweest is en misschien heeft hij haar föhn meegenomen? (Martijn was er niet, en ze heeft daar sowieso geen föhn). En ze maakt zich zorgen of haar reis naar India (even later wordt het Thailand) wel gecanceld is. Ze had immers al geld gewisseld?!
Suzan vraagt een gesprek aan met de neuroloog. Geen assistent zaalarts of een andere assistent, na drie weken willen we wel eens met een ervaren neuroloog spreken! De verpleging begrijpt ons, het gesprek zal maandag plaatsvinden. En o ja, dan krijgt ze ook weer een scan. Blijkbaar hebben zij ook door dat het niet goed gaat.

Zondag 26 mei

Harry gaat 's morgens naar het ziekenhuis, en heeft het gevoel dat het stilstaat. Marjan is steeds slechter verstaanbaar. Als Andrea en Martijn 's middags gaan, moeten ze ook goed luisteren. Wat is ze zwakjes! Het valt hen wel op dat ze opeens weer makkelijk naar links kijkt, de kant die ze eerst zo negeerde. Ook erkende ze, dat het waarschijnlijk een droom was, dat Martijn haar föhn mee had genomen. Een ijsje lepelt ze overigens met gemak ook zelf naar binnen. Alleen met haar rechterhand, die linker doet nu niets meer.

Back in the hospital

Marjan seems to get worse. Her left leg has lost its strenght, Suzan notices. And it gets harder to understand her. On the other hand, she used to neglect her left side, and all of a sudden she now has no trouble looking at her left any more. Marjan is very, very tired. She can communicate for no more than one minute, then she fades away again. Also, she starts to hallucinate, talking about her trip to India (?!) that she will have to cancel. On Sunday, May 26, Andrea notices that her left hand is not able to move or grab anymore. What is happening? Suzan demands an appointment with the neurologist. Monday morning, Marjan will get another scan, followed by a consult with the doctor.