Pinksterweekend: vermoeidheid?

zaterdag 18 mei

Na de drukke dag vrijdag komt Suzan op zaterdag op bezoek. Marjan reageert wat moe, wat sloom. Logisch, denken we, het is ook een enorme overgang na het ziekenhuis.
's Avonds komt Janet, die precies hetzelfde zegt.

zondag 19 mei

Eerste Pinksterdag. Harry is 's middags bij Marjan, ook hij vindt haar vermoeid. Ze heeft die middag een uitgebreide lunch gehad op de afdeling, misschien is dat het. Ze eet overigens niet veel, want al sinds de eerste dag heeft ze slikproblemen. Ze kan geen vloeistoffen drinken (gaat te snel, komt in haar luchtpijp) dus wordt alles verdikt tot een soort gel. Ook kan ze geen vast voedsel eten, dat krijgt ze niet weg. Al het eten moet gemalen worden. 

maandag 20 mei

Tweede Pinksterdag. Dit keer luncht Harry mee, ze zitten met een groepje aan tafel. Marjan houdt zich wat afzijdig. Ondanks de uitgebreide lunch vindt Harry de sfeer niet echt gezellig. Het is leeg op de gangen, in de weekenden gaan de meeste patiënten (zover mogelijk) namelijk naar huis. 's Avonds komt Suzan met Alex én de kinderen op bezoek. Ze zitten met z'n allen in het restaurant. Maar wat een gezellig uurtje had moeten zijn, valt tegen. Marjan zit scheef in haar stoel, hangt steeds naar links. Ze heeft pijn in haar rug en haar nek (waarschijnlijk van dat scheef zitten), reageert sloom. Suzan belt gealarmeerd met Andrea: gaat dit wel goed?

dinsdag 21 mei

Andrea gaat op bezoek in de Hoogstraat, een beetje bezorgd wat ze aan zal treffen. Marjan zit in de rolstoel, op het schema op de gang blijkt dat haar therapieën geschrapt zijn. Komende twee uur zijn vrij, dus denkt Andrea met Marjan naar beneden te gaan, om het gebouw wat te verkennen. Marjan hoort het aan, reageert nauwelijks. Haar ogen draaien weg en boem, ze valt in slaap. Na een paar minuten gaan haar ogen weer open. We proberen het nog eens, gaan naar het restaurant, maar voordat we bij de kassa zijn, slaapt Marjan alweer. En zo blijft het. Een half uur lang kan Andrea misschien net een minuutje praten, dan valt Marjan weer weg. Hoe kan ze zó moe zijn? Dit weekend is er nauwelijks therapie geweest, ze zou nu juist wat bijgekomen moeten zijn! Marjan zegt dat ze naar de kapper wil, en valt weer in slaap. De kapper. Hoe ziet ze dat voor zich?

Ze gaan terug naar boven, Marjan weer slapend. Andrea waarschuwt de verpleging, zo kan ze toch niet in die stoel blijven zitten? Nee, dat zien ze ook. Die morgen was ze ook al tijdens het wassen in slaap gevallen, vertelt de verpleegster. Hmm, raar. Nee, dat komt vaker voor, die enorme vermoeidheid, met name bij oudere patiënten. Ze mag in ieder geval weer naar bed. Tot het avondeten dan, eten doen we aan tafel...

May 18-21

This weekend, Marjan seems to be slow. Suzan, Janet and Harry all notice  that she is a lot less energetic than she was before. On Monday, Suzan and Alex are visiting with both kids. Afterwards, Suzan calls Andrea. She's alarmed: mom seems to get worse, not better. Marjan was leaning to the left in her wheelchair, they had to push her back all the time. On top of that, she was complaining about back ache, pain in her neck, and a headache.

Worried, Andrea goes to visit on Tuesday. She finds her mom in the chair, but not very responding. What's wrong? Marjan is only able to communicate 40-60 seconds, then she falls asleep. Mid-sentence, her eyes just turn away and she kind of fades out and falls asleep for minutes. The nurses agree she's very tired, but the transition from hospital to rehab is big, and she's not really young anymore...

At least, she's allowed to go back to bed and sleep.